คำว่า ''Carnivorous plants'' ไม่ได้มีความหมายว่า พืชกินแมลง โดยตรง แต่มีความหมายว่า พืชกินนื้อ เพราะมันสามารถดักจับ หอย กบ จิ้งจก กิ้งก่า หนู หรือแม้กระทั่ง นก แต่เราจะเรียกว่า ''พืชกินแมลง'' ก็ไม่ผิดเพราะว่ามันมักดักจับแมลงได้เป็นซะส่วนใหญ่ และ ก่อนที่จะเรียกพืชพวกนี้ว่า ''Carnivorous plants'' มันได้ถูกเรียกว่า ''Insectivorous plants'' (โดย Charles Darwin เป็นผู้ตั้ง) ซึ่งก็มีความหมายว่า พืชกินแมลง 

          พืชกินแมลง คือ พืชที่มีคุณสมบัติ 3 ประการดังนี้ สามารถล่อจับเหยื่อ สังหารเหยื่อ และมีกระบวนการย่อยสลายดูดกินธาตุอาหารจากเหยื่อ หากขาดคุณสมบัติข้อใดข้อหนึ่ง ไม่จัดว่าเป็นพืชกินแมลง เช่น ต้นพีทูเนีย มันฝรั่ง ยาสูบ และกุหลาบพันปีบางชนิด ที่มีต่อมสารเหนียวบนใบ สามารถดักจับและฆ่าแมลงศตรูพืชอย่างเช่นเพลี้ยได้ ซึ่งเป็นการป้องกันตัวของต้นพืชเอง แต่ไม่มีการย่อยสลายเหยื่อ เพื่อดูดกินธาตุอาหาร จึงไม่จัดเป็นพืชกินแมลง

          นอกจากนี้ยังมีพืชอีกกลุ่มหนึ่งที่เรียกว่า ''Semicarnivorous plants'' หรือ พืชกึ่งกินแมลง ซึ่งได้ประโยชน์ทางอ้อมจากการดักจับแมลง เช่น ต้นโรริดูลา (Roridula) บางชนิดที่ใบปกคลุมด้วยขนที่ผลิตน้ำเหนียวคล้ายหยาดน้ำค้าง มีแมลงมากมายมาติดกับดักขนเหนียวดังกล่าว ยกเว้น มวนเพชฌฆาต (Assassin bug) ที่สามารถเดินไปมาบนใบได้อย่างปลอกภัย และคอยดูดกินน้ำเลีัยงจากแมลงที่ติดกับดักอยู่เป็นอาหาร จากนั้นจึงขับถ่ายของเสียที่อุดมด้วยธาตุอาหารให้ต้นโรริดูลาเป็นการตอบแทน นับได้ว่าเป็นความสัมพันธ์แบบพึ่งพากัน
 

          James และ Patricia (1996) ได้ทำการจำแนกพืชกินแมลงตามลักษณะโครงสร้างของชั้นกลีบดอกออกเป็น 2 กลุ่ม ใหญ่ คือ Chloripetalus group หรือ กลุ่มที่มีกลีบดอกแยกกัน และ Sympetalus group หรือ กลุ่มที่มีชั้นกลีบดอกเชื่อมติดกัน (อาจทั้งกลีบหรือบางส่วน) รวมทั้งหมด 7 Family 15 Genus